
Allison loopt in de ochtend met me mee het keukentje in. Ik moet nog even een kopje koffie hebben, je hebt van die dagen hè.
"We krijgen twee kittens meester. Super schattig."
"Lief zeg. Wat voor merk; viervoeters?"
"Doe normaal meester. Maar ze waren maar vijftig euro hè!"
"Oh dan wilden de mensen er écht snel vanaf."
"Ophouden nu."
"Maar even serieus, jij zou nu in je klas moeten zijn Allison."
"Boeie."
Allison hoort in haar eigen klas te zijn op dit moment. Juf is al begonnen met de les.
Maar Allison is erg wiebelig. Opstartproblemen enzo.
Ze vraagt nu naar leerling Djayden uit mijn groep. Een jongen op wie ze een oogje heeft.
Maar die helaas met een gebroken voet thuiszit.
"Komt Djayden vandaag op school meester?"
"Helaas niet, hij heeft geen loopgips om z'n voet, dus we zoeken nu naar mogelijkheden om hem tóch naar school te krijgen."
Inmiddels staan er ook twee van m'n collega's bij. Die zijn nieuwsgierig waar we het over hebben. Dit is m'n kans om haar de klas in te krijgen en ik zeg: "Allison is altijd erg geïnteresseerd in haar medemens, maar vooral in Djayden!"
Ze wordt rood, kijkt verward en zegt: "Doei!"
En ze verdwijnt haar klas in.
Missie geslaagd.
Door Bart Heeling. Foto: eigen foto.
Bart Heeling is leerkracht op De Aventurijn Renn4, een school voor speciaal onderwijs. Hij geeft les aan kinderen met ernstige gedragsproblemen en/ of psychiatrische problematiek. Volgens Bart hebben mensen vaak nog een verkeerd beeld van het speciaal onderwijs. Hij deelt daarom zijn belevenissen in de column 'Gewoon Speciaal' en op LinkedIn. Eerder verscheen zijn bundel 'Gewoon Speciaal'.